h2opolo.beH2Opolo.be

Publicaties over waterpolo

1899

image355.jpg 

Jahial Parmly Paret (1870Ė1957) publiceerde in 1899 in het meinummer van het Amerikaanse weekblad Outing een verslag over het Amerikaans kampioenschap waterpolo .

Paret was in de Verenigde Staten zowel tennisspeler als schrijver. Zo won hij onder meer de All-Comers finale en speelde hij in 1899 de finale in de Challenge Round van de Amerikaanse Nationale Kampioenschappen. Bovendien was hij auteur van meerdere boeken over tennistechniek en -strategie, met onder andere Players of Modern Lawn Tennis in 1915.

 WATER POLO

Onder auspiciŽn van de Amateur Athletic Union werden de eerste serie waterpolowedstrijden voor het erkende kampioenschap van de Verenigde Staten op 9, 10, 11 en 13 maart betwist in Madison Square Garden, New York, en dat in het kader van de Sportsmen's Show. Voor dit kampioenschap waren vijf teams ingeschreven: de Knickerbocker Athletic Club uit New York, de New York Athletic Club, de Duquesne Athletic en Country Club uit Pittsburg, de Brookline Swimming Club uit Boston en de University of Pennsylvania.

De loting voor de voorronde bracht de Duquesne spelers tegen de Universitairen en die laatsten wonnen de eerste partij. The Knickerbockers ontdeden zich op eenvoudige wijze van Boston en het team van New York AC versloeg de Pennsylvanians.

De finale tussen de twee crackteams uit New York, die werkelijk een klasse sterker waren dan de drie andere ploegen, was het hoogtepunt van de show, en duizenden mensen gingen naar het park enkel om dit evenement te kunnen zien. Er is een jarenlange rivaliteit in waterpolo tussen deze twee clubs, die nog versterkt werd door de aanwezigheid van de broers, H.H. en D.M. Reeder, die tegen elkaar speelden.

De ploegen:

New York A. C.: F.A. Wenck, J.M. Davis, D.M. Reeder, W.G. Douglas, G. Johnson en R. Webb

Knickerbocker A. C.: G. W. Van Cleaf, W. Reuss, H. H. Reeder, L. De B. Handley, H. A. King en G. Neuss.

De dragers van de beroemde 'Mercury Foot' maakten met slim spel vrij vlug na het wedstrijdbegin een eerste doelpunt, dat Davis met de hulp van Wenck en Douglas scoorde. Daarna speelden de New York spelers op veilig en daardoor was het spel een tijdje oninteressant. Dit noodzaakte twee keepers dicht bij het doel, en op die manier was een dekking van alle tegenstrevers onmogelijk, en de New York spelers passeerden de bal naar mekaar gezien elke speler in balbezit doort een tegenstrever getackeld werd. Door de doelverdedigers eveneens voor dit systeem te gebruiken, leek het mogelijk om dit een onbepaalde tijd vol te houden. Er is een duidelijke zwakte in de spelregels die dit soort spel mogelijk maken. Van Cleaf onderschepte de bal echter bij een slechte pass, en zwom meteen richting van het New York doel, waar een van de doelverdedigers even weg was. Hij dook onder de andere door en scoorde achter hem het eerste doelpunt voor de Knickerbockers. Van Cleaf scoorde nadien tweemaal met dezelfde slimme truc, die de doelverdedigers van New York blijkbaar niet konden stoppen. Hij stormde recht op de doelverdedigers af, bal in de hand, en als ze hem onder duwden kwam hij steevast achter hen boven, nog steeds met de bal in de hand, en scoorde hij. Zijn spel was echt het meest briljante van de wedstrijd, en hij scoorde de drie doelpunten voor de kampioenen. Het spel eindigde uiteindelijk op een score van 3-1 in het voordeel van de Knickerbocker AC. 

Van de andere drie teams was de University of Pennsylvania ongetwijfeld de sterkste ploeg, terwijl Pittsburg ook een aantal snelle zwemmers presenteerde, hoewel ze het enigszins lieten afweten in het passeren van de bal. Hun wedstrijd tegen de Universitairen was de op een na beste van de serie, en opnieuw werd de defensieve tactiek van het passeren van de bal van man tot man toegepast zonder enige poging tot scoren. Nadat de Pennsylvanians een doelpunt hadden gescoord, stelden ze zich tevreden met hde bal uit handen van hun tegenstrevers te houden en zo wonnen ze met 1-0. Schaffer, de nieuwe ster in het zwemwereldje, was een van de Pennsylvania spelers, terwijl Ten Eyck, in 1897 winnaar van de diamond sculls in Henley, een andere was.

De ploegen:

Pennsylvania: F. P. Richards, E. C. Schaffer, C. Gipner, E. H. Ten Eyck,  F. Stehle en B. E. Byrnes

Duquesne: J. H. Daily,  A. Corlein, C. N. Darby,  J. R. Taylor,  J. F. McCloskey en C. Shreipker.

Tijdens de show was er ook een Intercollege waterpolowedstrijd tussen Pennsylvania en Columbia, door eerstgenoemde gewonnen met 2-0.

Een andere competitie reeks werd betwist voor het kampioenschap van de roeiverenigingen van de Harlem River, waaraan drie teams deelnamen:

Voorronde

Union Boat Club - Wyanoke Rowing Club: 2-0;
Lone Star Boat Club - Wyanoke Rowing Club: 3-0.

Finale

Lone Star Boat Club - Union Boat Club: 2-0.

J. Parmly Paret.