Waterpolo Geschiedenis : Evolutie van de Spelregels

Chronologische Evolutie van Waterpolospelregels

Voor dit hoofdstuk zijn we te rade gegaan bij Yiannis Giannouris, nationaal coach van Griekenland. Hij deelde deze evolutie in in acht verschillende periodes.

Periode 8 (1993 - 1997)

1994 – De FINA T.W.P.C (Technical Water Polo Committee) in Rio de Janeiro zou graag het volgende willen:

• Een evenwicht creëren tussen de landen door toe te staan dat meer zwembaden voldoen aan de eisen van waterpolo

• Het spel als TV product spectaculairder maken en verbeteren. Het spel versnellen en het aantal tegenaanvallen verhogen.

• Meer actie creëren voor de goal en stelt daarom het uitproberen voor van de volgende acht revolutionaire regels:

1. Reductie van het speelveld naar 25 x 16 meters.

2. Reductie van het aantal spelers: zes ipv zeven.

3. Een kleinere bal gebruiken.

4. Het meteen hervatten van een uitgesloten speler.

5. Vervanging van een speler kan op ieder ogenblik gebeuren.

6. Vrije doelworp vanop zeven meter bij vrijworpen.

7. Scheidsrechters zonder vlaggetjes.

8. De coaches van de ploeg in balbezit mogen per wedstrijd twee time outs aanvragen van 1 minuut.

1994 – Tijdens het technisch congres van de FINA in Rome wordt besloten deze regels tijdens de Wereldkampioenschappen voor Junioren van 1995 in Duinkerken uit te testen.

1996 – Het buitengewone FINA congres in Berlijn gedurende het pre-Olympische waterpolotornooi verwerpt de vier eerste regels, maar aanvaardt de vier laatste, die voor het eerst zouden toegepast worden op de Olympische Spelen in Atlanta

<< periode 7: 1981-1992