contact | login

Waterpolo Geschiedenis : Evolutie van de Spelregels

Chronologische Evolutie van Waterpolospelregels

Voor dit hoofdstuk zijn we te rade gegaan bij Yiannis Giannouris, nationaal coach van Griekenland. Hij deelde deze evolutie in in acht verschillende periodes.

Periode 6 (1969 - 1980)

1969 – Proefjaar voor nieuwe reglementswijzigingen wereldwijd.

1970 – In plaats van het strafpuntensysteem per ploeg, worden de drie persoonlijke fouten ingevoerd, die een directe uitsluiting met zich meebrengen en de plaatsvervanger mag pas na één minuut in het water komen.

1971 – Het invoeren van de één minuut tijdstraf bij zware fout. Iedere fout tijdens het stilliggen van het spel wordt automatisch een zware fout. Het balbezit wordt beperkt tot 45 seconden. Vervangen mag na een doelpunt of bij het toekennen van een penalty. De uitgesloten speler moet terug het water inkomen op maximum twee meter van het cornerpunt aan de zijde van de lijnrechters. Offside binnen de twee meter is niet mogelijk achter de lijn van de bal.

1977 – Balbezit wordt beperkt tot 35 seconden, uitsluiting tot 45 seconden. De wedstrijden worden geleid door twee scheidsrechters. De keeper mag de bal uitwerpen tot aan de vier meter lijn. Iedere speler mag de vrijworp nemen, echter zonder tijdsverlies en op de plaats van de fout. De vrijworp na uitsluiting mag meteen genomen worden op het moment dat de speler het spel verlaat. Tot dan diende men te wachten tot de uitgesloten speler wel degelijk uit het speelveld was. Bij fouten van een aanvaller tijdens stilliggende fases wordt een vrijworp toegekend maar wordt eveneens een persoonlijke fout genoteerd. Dezelfde fout door een verdediger resulteert in 45 seconden uitsluiting, of tot er een doelpunt gescoord wordt. Als de bal buiten het speelveld geraakt dient meteen een reservebal ingegooid. De caps met oorbeschermers worden verplicht.

 

 

<< periode 5: 1961-1968                                                periode 7: 1981 - 1992 >>