Waterpolo Geschiedenis : Waterpolo op de Olympische Spelen

2000 – Sydney

De 12 deelnemende landen werden in 2 groepen verdeeld:

• Groep A: Australië, Italië, Kazachstan, Rusland, Slowakije en Spanje.

• Groep B: Griekenland, Hongarije, Joegoslavië, Kroatië, Nederland en Verenigde Staten.

De beste 4 landen van iedere poule plaatsten zich voor de kwartfinales, de nummers 5 en 6 speelden een halve competitie om de 9de t/m 12de plaats.

Hongarije

In groep A van de voorronde een nek-aan-nek race tussen Italië en Rusland. Beide ploegen eindigden op gelijke hoogte, hadden vier van hun wedstrijden gewonnen, maar deelden in het onderlinge duel de punten, 7-7. Bij het ingaan van het laatste kwartje stonden de Russen nog 7-5 voor, maar de Transalpijnen vochten terug en scoorden de gelijkmaker. Zelfde scenario in groep B: Joegoslavië en Kroatië wonnen al hun wedstrijden, maar deelden met 4-4 de punten in hun onderling duel. In deze reeks haalden de Hongaren zwaar uit tegen Nederland (16-8), wonnen ze makkelijk van Griekenland (4-7) en behaalden ze een nipte overwinning tegen USA (10-9). Ze gingen echter verrassend onderuit tegen zowel Kroatië (8-7) als Joegoslavië (10-9). Twee uiterst spannende partijen overigens. In de kwartfinales herpakten de Magyaren zich en met 5-8 kieperden ze Italië uit het tornooi. Joegoslavië had geen enkele moeite met gastland Australië (3-7) terwijl de twee andere partijen spannend eindigden: Rusland versloeg de USA met 11-10 en Spanje stuurde Kroatië wandelen met 9-8.

Daarna, in de halve finales, opnieuw twee thrillers van formaat. Na de normale speeltijd stonden Rusland en Spanje 7-7 gelijk. Geen doelpunten in de eerste verlenging, ook geen treffers in de tweede, in de derde scoorde Dmitry Gorchkov met zijn tweede doelpunt de gouden goal voor zijn land: 8-7. Die sudden death had zo maar eventjes 10 minuten geduurd. Manuel Estiarte had even voordien een mannetje meer niet kunnen verzilveren en de twee Spaanse coaches kregen rood onder de neus geduwd.

De andere halve finale tussen Hongarije en Joegoslavië was nog zo'n bibbermatch. Dank zij de derde treffer van verdediger Gergely Kiss, een reus van 2 meter en 110 kg, haalden de Hongaren het met 8-7 in het slotkwartje.

Gergely Kiss

Uiteraard waren de verwachtingen voor de finale Hongarije-Rusland hoog gespannen, maar die eindstrijd liep uit op een sisser. Halfweg stond het al 2-8 voor de Hongaren, een hattrick van Kiss en vier treffers van ploegmaat Tibor Benedek maakten Russische winst onmogelijk: 13-6 bij affluiten, een vernedering voor de Russen en het zevende Olympische goud voor de Hongaren.

De partij om het brons was ook al een afknapper: Joegoslavië haalde het makkelijk met 8-3. De 38-jarige Manuel Estiarte kon dan wel twee keer scoren, maar de ploegmaats speelden een povere partij. Bij Joegoslavië lukte veteraan Vladimir Vujasinovic een hattrick.

Tibor Benedek

Tibor Benedek won met Hongarije goud, zowel in Sydney als vier jaar later in Athene. In totaal werd hij voor vier Spelen en 384 wedstrijden van het Hongaarse team geselecteerd. Van 1989 tot 1996 speelde hij voor het Hongaarse UTE, waarmee hij 4 nationale titels, de Europese Beker en de Supercup binnenhaalde. Daarna versaste hij naar Assitalia Roma, waarmee hij de Italiaanse titel won. In 2001 een transfer naar concurrent Pro Recco Genua, opnieuw goed voor de Italiaanse titel en de Europese beker. In 2004 kwam hij terug naar eigen land, waar hij met Honved Domino de Hongaarse titel veroverde. Dat wat de wintermaanden betrof, want in de zomer speelde hij in Malta met Sliema Asc, en voor die ploeg scoorde hij 50 treffers. Nochtans had de deelname in Sydney aan een zijden draadje gehangen. Benedek werd in augustus 1999, bij een dopingcontrole in Italië, positief bevonden op Clostebol, waarvoor hij 15 maanden schorsing kreeg. Gelukkig voor hem verminderde het Arbitragehof deze straf in beroep naar 8 maanden, en zo kon hij in Sydney present geven.

Zoltán Kosz

Bij de Hongaren Zoltán Kosz in doel. Vier jaar voordien was hij er ook al bij, maar kwam toen amper aan spelen door een kniekwetsuur. In 1993 had men bij 'Cheeta' de ziekte van Crohn ontdekt. Dank zij een operatie genas hij daarvan.

Attila Vari

Attila Vari beoefende de moderne vijfkamp. Hij baalde echter van het lopen en vermits hij dolgraag zwom, schakelde hij over op waterpolo. Met succes, want zowel in 2000 als in 2004 veroverde 'Doki' Olympisch goud met het Hongaarse team. Ook al zo'n kerel van 2 meter. In Hongarije speelde hij voor KSI, Vasas en Honved Boedapest.

Revaz Tchomakhidze

Bij het verliezende Rusland Revaz Tchomakhidze in het water, die vier jaar later in Athene nog eens brons won. Zijn polodebuut maakte hij bij Dinamo Tbilisi waar hij aktief was van 1987 tot 1993. Tot 1997 speelde de getalenteerde Rus bij het Italiaanse "Rari Nantes Firenze". Dinamo Moskou trok hem toen aan de mouw, en dat liet hem toe economie te studeren aan de Universiteit van Moskou. In 2000 trok hij terug richting Italië, maar zijn optreden voor Pro Recco Genua was niet fameus en van korte duur. Na amper één jaar verhuisde hij naar Mladost Zagreb, in de drie seizoenen die hij in Kroatië speelde veroverde hij met het zevental twee nationale titels. Na een kort verblijf bij het Russsische Sturm 2002 Tchechow, speelt hij momenteel opnieuw voor de Italiaanse topclub Pro Recco Genua.

Alexander Erychov

Met drie treffers was Alexander Erychov topschutter bij het verliezende Rusland.

Voor het eerst damespolo op de affiche. De 6 deelnemende landen speelden eerste een halve competitie, de 4 beste landen gingen naar de halve finales, de nummers 5 en 6 speelden een plaatsingswedstrijd.

En meteen al een verrassing van formaat: in zijn eerste wedstrijd ging torenhoog favoriet Nederland met 6-8 onderuit tegen Amerika en toen de ploeg ook nog eens met 6-3 op zijn donder kreeg van Rusland was de trend gezet. Onze noorderburen konden zich nipt plaatsen voor de halve finales, maar daar kregen ze een 6-5 rond de oren van USA. Zelfs geen brons, want die partij werd met 4-3 van Rusland verloren.

Massaal veel publiek tijdens de finale, zo maar eventjes 17.000 toeschouwers woonden de partij tussen thuisland Australië en de USA bij!

de winnaars uit Australië

Met nog twintig seconden te gaan netten de Amerikanen 3-3. Australië speelde alles op alles en scoorde op 10 seconden van het einde de winning goal. Die werd echter afgekeurd omwille van een voorafgaande foul. Thuisspeelster Yvette Higgins knalde dan maar vanop 15 meter op goal. De bal ging binnen en dat leverde, op minder dan één seconde van het einde, het goud op.

Yvette Higgins werd topscorer

Zwemmen

Pieter van den Hoogenband

Pieter van den Hoogenband was de sterkste in de 100 en 200m vrije slag. De Nederlander klopte zijn eeuwige rivaal Ian Thorpe over 200m en scherpte ook het wereldrecord aan. In het koninginnenummer moest tweevoudig Olympisch kampioen Popov eraan geloven. In de halve finale was het wereldrecord gesneuveld, meteen was hij de eerste, en tot nog toe de enige, die onder de 48 seconden dook. In het kortste spurtnummer tikte hij als derde aan en ook met de maten veroverde hij brons in de 4x200m vrij. Die 50m vrij zag twee winnaars op het podium, noch de aankomstrechters, noch de chrono's hadden de Amerikanen Gary Hall Jr en Anthony Ervin kunnen scheiden. Vier jaar later veroverde van den Hoogenband opnieuw goud over 100m vrij, pas in de allerlaatste meters haalde hij de razendsnel vertrokken Zuidafrikaan Roland Schoeman in en klopte hem met 6/100ste van een seconde. Over 200m vrij en 4x100m wissel haalde Hoogie of de Flying Dutchman zilver. Drie keer Olympisch, veertien keer Europees en 43 keer Nederlands kampioen is het bilan tot op heden.

Ian Thorpe

De amper 17-jarige Ian Thorpe droeg in eigen land een zware last op de schouders, zijn voorbereiding was gewoonweg schitterend geweest. De Aussies verwachtten dus heel veel van hun nieuwe idool. En hij deed het goed, op de openingsdag meteen goud op de 400m vrij, met het wereldrecord er bovenop. Een uurtje later dook hij als laatste het water in voor de 4x100m wissel, de achterstand van zijn team maakte hij goed met een verscheurende spurt en daarmee gaf hij Gary Hall Jr het nakijken. Twee dagen later zilver op de 200m vrij en meteen daarna startzwemmer in de 4x200m vrij. Die laatste reeks was eveneens goed voor een nieuwe wereldtijd. In Athene, vier jaar later goud op de 200m vrij, goud op de 400m vrij, zilver in de 4x200m vrij en brons in het koninginnenummer. Vooral die overwinning op de 200m deden deugd, Thorpedo gaf zowel Phelps als van den Hoogenband het nakijken. Begin 2007 kondigde hij zijn afscheid aan, moe gezwommen zeg maar.

Domenico Fioravanti

Domenico Fioravanti werd de verrassende winnaar in beide schoolslagnummers. Vier jaar later kon de Italiaan zijn titels niet verdedigen omwille van gezondheidsproblemen, een cardiale hypertrofie hield hem uit het water in Athene.

Grant Hackett

Grant Hacket bleef landgenoot Kieren Perkins voor in de 1500m, Hacket tikte aan na machtige 14.48.33, Perkins was goed voor 14.53.59 en ook de Amerikaan Chris Thompson bleef met zijn 14.56.81 onder die magische 15 minuten.

Lenny Krayzelburg

De Amerikaan Lenny Krayzelburg won beide rugnummers.

Inge de Bruijn

Inge de Bruijn had voor de Spelen meerdere wereldrecords gebroken, ze kwam dus als topfavoriete naar Sydney. En met recht, de Nederlandse won zowel de 50 als de 100m vrije slag en in beide nummers klopte ze de Zweedse Therese Alshammar. Ook na 100m vlinder stond ze op het hoogste schavotje en met de andere Nederlandse meiden tikte ze als tweede aan in de 4x100m vrij. Een jaartje later bevestigde ze haar kunnen op het WK in Fukuoka, alleen werd het goud van de 100m vlinder vervangen door dat van de halve afstand. In 2004, tijdens de Spelen van Athene, opnieuw goud op 50m vrij, in het koninginnenummer echter was de Australische Jodie Henry ditmaal de beste.

Diana Mocanu

Diana Mocanu verbaasde vriend en vijand door haar winst in beide rugnummers. Vier jaar later, op de Spelen van Athene, kon ze haar stunt niet herhalen wegens ziekte.

Susie O'Neill

De Australische Susie O'Neill was zowat de pechvogel voor eigen publiek. In de halve finales 200m vlinder brak ze het 19 jaar oude wereldrecord van Mary T. Meagher, in de finale echter moest ze zich tevreden stellen met zilver. De Amerikaanse Misty Hymann bleef haar ruim één seconde voor.

Olympische Anekdotes uit 2000

Liefst 10.651 atleten in 300 wedstrijdonderdelen, een nieuw record.

Voor het eerst ook EPO- en bloedtesten.

Filip Meirhaeghe

Zilver voor Filip Meirhaeghe bij het mountainbiken

Zilver in de ploegkoers voor de wielrenners Etienne De Wilde en Matthew Gilmore.

Brons voor de judoka's Anne Simons (-48kg) en Gella Vandecaveye (-63kg). Beiden kapten inmiddels met competitiesport.

De tennisspeelsters Dominique Van Roost en Els Callens halen brons in het dubbelspel.

Steven Redgrave

Steven Redgrave lukte de stunt om goud te winnen op vijf opeenvolgende olympische spelen. Zoals dat in Engeland gebruikelijk is, kreeg hij hiervoor de titel van Sir.

Marion Jones won vijf medailles: goud op de 100 en 200m en de 4x400m, brons in het verspringen en de 4x100m. Jones bezit een dubbele nationaliteit, buiten Amerikaans staatsburger heeft ze ook een paspoort uit Belize, waar haar moeder afkomstig van is. Bij de ererondes houdt ze steeds beide vlaggen. Opschudding een paar maanden voor de Spelen toen haar toenmailge echtgenoot, de kogelstoter CJ Hunter op doping werd betrapt. De bal kwam aan het rollen nadat een zekere Victor Conte, eigenaar van de Bay Area Laboratory Co-Operative zijn boekje opendeed tegenover de recherche die bij hem was binnen gevallen. Hij gaf toe heel wat atleten steroïden te hebben bezorgd, waaronder dus Hunter. Een moeilijk moment voor Jones uiteraard en de geruchtenmolen, kwam op volle toeren. In 2001 scheidde het koppel en Jones hetrouwde met Tim Montgomery, die in 2002 met 9.78 een nieuw wereldrecord 100m liep. Maar ook Montgomery werd door Conte aangewezen als anabolicagebruiker, wat hij eerst in alle toonaarden ontkende. Later bekende hij echter en werd hij twee jaar geschorst. De geruchten over het dopinggebruik van Jones namen ook toe. Op zeker ogenblik werd ze geschorst, maar wegens gebrek aan bewijzen later weer vrijgesproken.

Jan Zelezny

De Tsjech Jan Zelezny won voor de derde opeenvolgende keer het speerwerpen.

Andrea Raducan

Ook grote opschudding in het turnen: Olympisch kampioene all-round, de Roemeense Raducan, moest haar titel inleveren nadat ook zij op doping werd betrapt.

Cathy Freeman

De Australische Cathy Freeman won de 400meter finale en zorgde daarmee voor een unicum: de eerste atlete die goud won nadat ze de Olympische vlam had ontstoken. Bovendien was ze de eerste Aboriginal met goud.

Leontien Zijlaard-van Moorsel

Lenatien van Moorsel was de blikvangster tijdens het wielrennen: goud in de achtervolging, de wegwedstrijd en de tijdrit, zilver in de puntenkoers.

<< 1996                                                                                                2004 >>