contact | login

Waterpolo Geschiedenis : Waterpolo op de Olympische Spelen

OlympischLogo1980 – Moskou

De 12 deelnemende landen waren verdeeld over 3 groepen:

  • Groep A: Griekenland, Hongarije, Nederland en Roemenië

  • Groep B: Italië, Spanje, USSR en Zweden

  • Groep C: Australië, Bulgarije, Cuba en Joegoslavië

De beste 2 landen van iedere poule gingen naar finalegroep A en speelden om de medailles, de overige landen speelden in finalegroep B om de 7de plaats. Onderlinge resultaten uit de voorronde werden niet meegenomen naar de finaleronde.

joegaslavie
Zilveren medaille voor Joegoslavië

Meer dan 118.000 toeschouwers woonden de 48 wedstrijden bij. De Sovjetploeg oppermachtig in eigen land. Na drie op drie in de voorronde een vijf op vijf in de finalereeks: 4-5 tegen Hongarije, 6-2 tegen Spanje, 8-5 tegen Cuba, 7-3 tegen Nederland en 8-7 tegen Joegoslavië, dat tweede eindigde, terwijl Hongarije ditmaal met brons moest tevreden zijn.

Milorad Krivokapić in het doel bij de Joegoslaven. In Moskou goed voor het zilver, vier jaar later in Los Angeles zelfs goud, na een onvergetelijke wedstrijd tegen de Verenigde Staten. In 1986 kroonde hij zich met de ploeg tot wereldkampioen. In totaal speelde hij 299 wedstrijden voor het nationale team en hij wordt algemeen beschouwd als één der beste keepers ter wereld. Na zijn sportcarrière werd hij zeven jaar de coach van Crvena Zvezda uit Belgrado, die hij tweemaal naar de nationale titel loodste. Na een poosje trainer van de Joegoslavische juniors geweest te zijn, werd hij in 2002 aangezocht om bondscoach van Saoudi Arabië te worden.

milanovic
Igor Milanović

Igor Milanović, één der beste spelers ooit, speelde liefst 20 jaar competitie. In die periode sprokkelde hij 349 selecties voor de nationale ploeg en scoorde hij voor dat team alleen 540 doelpunten. Twee keer Olympisch goud, twee keer wereldkampioen en twee keer winnaar van de FINA cup. Op clubniveau speelde hij bij Partizan Belgrado, Roma, Crvena zvesda, Mladost en Cataluna.

Zwemmen

salnikovHet zwemmen leed zwaar onder de Amerikaanse afwezigheid, maar toch zwom één man zich in de kijker: Vladimir Salnikov, die niet alleen de 1500m won maar ook als eerste onder de 15 minuten bleef: 14.58.27. Elke 100 meter onder de minuut. Waanzinnig. In totaal verpulverde hij twaalf wereldrecords. Ook de 400m vrije slag won de Moskoviet, evenals de estafette 4x200m vrij. Vier jaar later echter kon hij zijn titels niet verdedigen, toen was er immers de Russische boycot van de Spelen van Los Angeles.

Tussen 1977 en 1986 won Salnikov liefst 61 finales 1500m vrije slag, wat hem de bijnaam Het Monster van de Golven opleverde. Tijdens de WK in Madrid in 1986 kwam er plots een kink in de kabel, hij eindigde 'pas' vierde, en bij de EK het jaar nadien wist hij zich zelfs niet te plaatsen voor de eindstrijd. Maar Salnikov kwam terug, getraind door echtgenote Marina, een voormalige atlete op 100m. Tijdens de OS van Seoel maakte hij in de finale een achterstand van tien seconden goed en won hij, op 28-jarige leeftijd, opnieuw het goud.

ford
Michelle Ford

Michelle Jan Ford was de enige Westerse zwemster die de hegemonie van de Oostduitse zwemsters kon doorbreken. In de 800m vrije slag tikte ze als eerste aan, over 200m vlinderde ze naar het brons. In 1977 brak ze zelfs het wereldrekord van de 800m: 8.30.53. Momenteel werkt ze in Australië als General Manager voor een Zwitsers IT bedrijf gespecialiseerd in beveiliging.

De 200m schoolslag was voor de Russische Kasiucyte.

Jörg Woithe was de beste in het koninginnenummer en veroverde zilmver met zijn maats in de 4x200m vrije slag. In 1982 werd hij wereldkampioen in datzelfde nummer. Hij was de eerste Europeaan die onder de 50 seconden dook, zijn 49.58 werden in 1987 door de Fransman Caron naar 49.51 gedrukt.

schneider
Petra Schneider

Petra Schneider was de beste in de 400m wisselslag, in 1984 kapte ze met zwemmen. Eind 2005 kwam ze echter opnieuw in het nieuws. Op de Duitse TV zender ARD eiste ze dat haar Duits record 400m wisselslag ongeldig zou verklaard worden, omdat die toptijd door doping beïnvloed was.

ddrWissel
Goud voor DDR in 4x100m wissel (vlnr):
Reinisch, Pollack, Geweniger en Metschuck

Ute Geweniger veroverde het goud op de 100m schoolslag en de 4x100m wissel. In heel haar carrière won ze zestien medailles, waarvan dertien gouden. Na de Duitse eenmaking opende ze haar eigen schoonheidssalon in Chemnitz. Na de ontboezemingen van Petra Schneider gaf ook zij toe dat doping zijn steentje had bijgedragen tot de besttijden. Wel ging ze niet zo ver als haar voormalige collega: het schrappen van de wereldbesttijd was overbodig omdat er ook heel wat noeste trainingsarbeid mee gepaard ging.

Olympische Anekdotes uit 1980

Vermits de Russen niet reageerden op het ultimatum van President Carter om Afghanistan voor februari 1980 te verlaten, namen de Verenigde Staten niet deel aan de Spelen van Moskou. De regeringen van een aantal bevriende landen, zoals Groot-Brittannië en Australië, steunden de boycot maar lieten de keus om wel of niet af te reizen aan de individuele atleten.

Uiteindelijk zouden 65 landen de Spelen boycotten en daaronder West-Duitsland, Japan, Kenia Canada, Noorwegen en China.

Heel wat landen kozen uiteindelijk voor een tussen oplossing. Ze namen deel aan de wedstrijden maar niet aan de officiële plechtigheden: geen hijsen van de vlag en geen volkslied.

De eerste Spelen in een communistisch land met een ware Sovjettriomf in atletiek: 15 van de 37 medailles gingen naar een Rus. Wel met een zwaar financieel verlies van 120 miljoen Roebel.

ovett
Steve Ovett

De grote verrassing kwam van de Britten, die vier titels wonnen: 100m, 800m, 1500m en de tienkamp. Boeiende duels tussen de aartsvijanden Sebastian Coe en Steve Ovett: Ovett won de 800m, nadat Coe zich had laten insluiten maar op de 1.500m was het Coe die won.

yifter
Miruts Yifter

De Ethiopiër Miruts Yifter groeide uit tot één van de grote figuren door de 5.000- en de 10.000m te winnen. Eindelijk mocht je wel zeggen, acht jaar eerder was hij derde geworden in de 10.000m, maar verscheen hij niet aan de start van de 5.000m. Hierover deden de meest waanzinnige berichten de ronde, die gingen van politieke redenen tot het verloren gelopen zijn in de catacomben van het stadion. Zal wel altijd een mysterie blijven. Net als zijn leeftijd overigens, die zou in Moskou tussen 33 en 42 jaar geweest zijn. Yifter zelf ontweek die vraag steeds, hij antwoordde de joernalisten: mijn schapen en mijn kiekens kan je stelen, mijn leeftijd niet. In 1976 kon hij er ook niet bij zijn, omwille van de boycot van zijn land.

In het turnen de kleinste aan de macht: de 16-jarige Yelena Davidova werd all round kampioene, de Russische was 1m42 hoog en woog amper 33 kilo. Nadia Comaneci, 19 inmiddels, kreeg het brons, maar won de balkoefening. Bij de mannen Alexander Ditiatin numero uno, acht medailles haalde de Rus, waarvan drie gouden.

Zo maar eventjes drie tweelingen wonnen goud bij roei- en worstelnummers.

Op de atletiekpiste werd een heel bizar record gevestigd. Olga Roekavisjnikova werd de atlete met de kortste wereldrecordgeschiedenis. In de vijfkamp finishte ze in het slotnummer met een chrono die haar het wereldrecord opleverde, landgenote Olga Nadjezda Tkatsjenko klokte 0,4 seconden later af, maar haar puntentotaal lag nog hoger.

stevenson
Teofilo Stevenson

De Cubaanse zwaargewichtbokser Teofilo Stevenson won zijn derde opeenvolgende goud.

Pietro Paolo Mennea won de 200m, nadat hij vier jaar eerder in Munchen goed was voor brons. Zijn wereldrecord hield 17 jaar stand.

Oostduitse supprematie in het roeien, met elf op veertien titels.

vandewalle
Robert Van de Walle

Slechts één medaille voor Belgenland, wel een gouden. Judoka Robert Van de Walle vloerde in de categorie -95kg de Rus Tengis Koeboeloeri, op het einde van de partij scoorde de Belg een koka, voldoende voor het goud. Vier jaar later in Los Angeles geraakte hij niet door de eerste ronde. Zijn Amerikaanse tegenstander vocht op zo'n laffe wijze dat Van de Walle hem niet te pakken kreeg. Opgezweept door het thuispubliek durfden de scheidsrechters niet tussenkomen. Nog eens vier jaar later, in Seoel, veroverde Van de Walle het brons.

simeoni
Sarah Simeoni

De Italiaanse Sarah Simeoni was de enige die de Oostblok heerschappij in atletiek kon doorbreken. Met 1m97 won ze het hoogspringen. Vier jaar voordien was ze nog goed voor zilver. Tweemaal verbeterde ze het wereldrecord, haar hoogste sprong ooit was 2.01. Na Moskou volgde een reeks pijnlijke peesproblemen. Dat belette haar niet om in Los Angeles vier jaar later een prachtig duel te leveren met Ulrike Meyfarth. De Duitse won uiteindelijk met 2m02, Simeoni eindigde tweede.

joegaslavie
Joegoslavië

Winst voor het Joegoslavische basketteam, met o.a. Mirza Delibašić en Dražen Dalipagić in de ploeg, die later samen naar Real Madrid zouden versassen. Delibašić stierf in 2001, amper 47 jaar oud. Krešimir Ćosić was een andere vedette bij de Joegoslaven. Na de Spelen van Moskou ging hij drie jaar in Amerika spelen. Als speler nam hij deel aan vier verschillende Olympiades, maar in 1988 coachte hij het nationale vijftal naar een zilveren medaille in Seoel. Na zijn basketcarrière werkte hij als diplomaat op de Kroatische ambassade in Washington. In 1995 stierf hij aan kanker.

 

<< 1976                                                                                                1984 >>