contact | login

Waterpolo Geschiedenis : Waterpolo op de Olympische Spelen

OlympischLogo1968 - Mexico

De 15 deelnemende landen waren verdeeld over 2 groepen:

  • Groep A: Brazilië, Cuba, Hongarije, Spanje, USSR, Verenigde Staten en West-Duitsland.

  • Groep B: Griekenland, Italië, Japan, Joegoslavië, Mexico, Nederland, Oost-Duitsland en Verenigde Arabische Republiek.

De beste 2 landen van iedere poule plaatsten zich voor de halve finales, de overige landen speelden plaatsingswedstrijden voor de plaatsen 5 t/m 15.

Aanvankelijk zouden 16 landen deelnemen aan dit toernooi, maar een 'kleine' vergetelheid besliste daar anders over: het Australische NOC vergat zijn team in te schrijven en kon daarom, volgens de regels van het IOC, niet deelnemen. Tja.

Joegoslavië haalde het in de finale met 13-11 van de Sovjet-Unie, Hongarije won het brons dank zij de 9-4 winst tegen Italië. De Joegoslaven waren werkelijk outstanding, in de halve finale hadden ze Hongarije naar huis gespeeld met 8-6 en die hadden tot dan toe nog geen enkele wedstrijd verloren. Alleen in de voorronde lieten de Joegoslaven twee steekjes vallen: 5-4 verlies tegen Italië en 4-4 tegen Oost-Duitsland.

joegoslavie
De Joegsolavische winnaars

sandicBij de Joegoslaven Mirko Sandic in de ploeg, het nummer 10 was niet alleen de langste maar ook de zwaarste speler van de winaars. Van 1958 tot 1974 speelde hij liefst 235 wedstrijdens voor de nationale ploeg. Ook vier jaar vroeger, tijdens de Spelen van Tokio, was hij erbij toen zijn team zilver haalde. Op vierjarige leeftijd leerde Sandic zwemmen, maar hij was al 16 toen hij voor het eerst waterpolo speelde bij zijn club Partizan, die toen nog in de tweede liga uitkwam. Met die ploeg speelde hij meer dan 1000 wedstrijden en werd hij elfmaal kampioen van Joegoslavië, zeven keer bekerwinnaar en werden zo maar eventjes 5 Europese titels binnengehaald. Mirko Sandic was een keiharde spits die van een stevig partijtje genoot. Niets kon hem stoppen, zelfs geen gebarsten trommelvlies. Sandic behaalde het universitaire diploma Buitenlandse Zaken en werd in Singapore, Maleisië en Indonesië commercieel manager van JAT Yugoslav Airlines. Van 1975 tot 1980 coachte hij het 'Singapore National Water Polo Team', dat brons won op de Aziatische Spelen. Daarbuiten trainde hij ook twee Joegoslavische ploegen "GOC" en "Partizan", de nationale ploegen van Egypte en Maleisië, het New South Wales State Team en Queensland State Team.

Zwemmen

meyer
Debbie Meyer

Met goud in de 200m, 400m en 800m vrije slag werd Debbie Meyer de eerste zwemster die op dezelfde Spelen drie individuele titels won. Elke wedstrijd werd met groot verschil gewonnen, ondanks een zwaar ongestelde maag. Tussen 1967 en 1970 verbeterde ze 15 wereldrecords: eentje op de 200m, vijf op 400m, vijf op 800m en vier op 1,500m. Ze was astma patiënte, maar dat belette haar niet om in haar hele carrière 20 wereldrecords te zwemmen. Toen ze na het seizoen 1970 met competitiesport stopte, was niet iedereen ervan overtuigd dat ze alles uit haar carrière had gehaald.

munoz
Felipe Munoz

Het zwemstadion werd gek toen de Mexicaan Felipe Munoz tot ieders verrassing de 200m schoolslag won.

 

De Oostduitser Roland Matthes won beide rugnummers, de eerste twee van een reeks van acht olympische medailles. Hij wordt beschouwd als één der best rugzwemmers aller tijden, zijn bijnnaam was dan ook de Rolls Royce van het Zwemmen. Niemand kon hem tussen 1967 en 1974 kloppen, hij zwom 21 wereldrecords en voegde aan zijn Olympisch goud drie wereldtitels toe en vier Europese. 'Hij lag niet in, maar op het water', analyseerde een expert zijn bijzonder fraaie zwemstijl. Bovendien kon hij beide benen 90 cm uit elkaar bewegen, en dat deed niemand hem na. Vier jaar later in Munchen was hij samen met Spitz de vedette van het zwemmen. Na de Spelen van 1976 stopte hij met zwemmen, datzelfde jaar trouwde hij die andere zwemlegende Kornelia Ender, maar zes jaar later scheidde het koppel. Het uithangbord van de DDR verdween in de anonimiteit, de propagandamachine van de DDR nam hem zijn scheiding bijzonder kwalijk en vooral het feit dat hij niet volgzaam was, was uiteraard olie op het vuur. Men dreigde hem uit zijn geneeskundestudies te schrappen, hij vloog uit het huis dat de Staat hem bij zijn overwinningen gecshonken had. Matthes viel in een diep dal, dat duurde tot de val van de muur. Zelfs de massa keerde zich tegen hem, ze strooiden scherven op de oprit van zijn garage en terroriseerden hem als hij ging tanken. Hij kreeg zelfs het verwijt naar het hoofd geslingerd dat hij een gepriviligeerde was van President Honecker. In 1989 verhuisde hij naar het Westen, waar hij als arts afstudeerde en zich specializeerde in de orthopedische chirurgie.

wenden
Mike Wenden

De Australiër Mike Wenden won de 100m en 200m vrije slag. Zeker geen stijlvolle zwemmer, wel een vechtertje dat er vanaf het startschot invloog. In het koninginnenummer brak hij ook het wereldrecord en hield Don Schollander en een zekere Mark Spitz achter zich. In de estafettes veroverde hij met zijn teammaats zilver en brons. Wenden had wel heel wat hoogteproblemen in Mexico, zijn hart pompte twee weken lang zo snel dat hij moeite had bij het zwemmen en praktisch niet slapen kon. Na de finale van de 200 m verloor hij het bewustzijn en zonk hij naar de bodem van het bad. Teammaat Bob Windle haalde hem terug boven.

kok
Ada Kok

De Nederlandse Ada Kok won de 200m vlinder. Vlak voor die finale was ze zo verkrampt dat ze de rits van haar trainingsbroek niet open kreeg, een official hielp haar dan maar. Tussen 1963 en 1967 brak ze negen wereldrecords over 100m en 200m vlinder.

dibiasi
Klaus Dibiasi

De Italiaan Klaus Dibiasi won het goud in het torenspringen en daarmee doorbrak hij de Amerikaanse hegemonie. In 1964 was hij al goed geweest voor zilver, de drie daaropvolgende Olympiades was hij echter de beste. Dibiasi was in Oostenrijk geboren uit Italiaanse ouders, zijn vader was tevens zijn coach.

Olympische Anekdotes uit 1968

Gaston Roelants kon door een knieblessure zijn titel op de 3000 m steeple niet verdedigen.

Belgische medailles voor gewichtheffer Serge Reding (zilver) bij de zwaargewichten, brons voor de tandemspecialisten Daniel Goens en Robert Van Lancker. Een povere oogst.

De eerste Spelen met sexetests, maar ook de eerste met dopingcontroles. En meteen prijs: de Zweed vijfkamper Hans-Gunnar Liljenwall bleek alcohol te hebben gebruikt, samen met hem werd de hele Zweedse ploeg moderne vijfkamp gediskwalificeerd. Ook voor de eerste maal een tartanpiste.

beamon
Bob Beamon

Het wereldrecord van 8m90 door Bob Beamon gesprongen tijdens de finale hield liefst 23 jaar stand. De ijle hoogte had zeker een beslissende rol gespeeld in die verbetering van maar liefst 55cm. De officials wreven zich de ogen uit, het electronische meettoestel kon de afstand gewoon niet aan. Manueel gemeten dan maar. In 1991 sprong Mike Powell 8m95.

Ook de sprinters profiteerden van die ideale omstandigheden. Het was dan ook niet verbazend dat heel wat records sneuvelden: Jim Hines won de 100m in 9,95, Tommie Smith de 200m in 19.83, Lee Evans de 400 m in 43,86 en Dave Hemery de 400m horden in 48,1.

Bij het hinkstapspringen werd het wereldrecord tot vijfmaal toe gebroken en dat door drie verschillende atleten.

Voor het eerst atleten van Oost- en West-Duitsland in aparte teams.

fosbury
Dick Fosbury

Een andere opvallende figuur was de Amerikaan Dick Fosbury, die met zijn spectaculaire Fosbury Flop een nieuw tijdperk inluidde bij het hoogspringen.

caslavska
Vera Caslavska

Grote lieveling van het Mexicaanse publiek was de Tjechische turnster Vera Caslavska, allround kampioene en, op de balk na, goud in alle nummers. Een paar dagen na de Spelen trouwde ze in de kathedraal van Mexico City met haar landgenoot Josef Odlozil, die vier jaar eerdere in Tokio zilver had gehaald op de 1500m

200meter
het podium van de 200m

De zwarte USA atleten brachten in het Olympische dorp een protestbeweging op gang tegen de rassendiscriminatie in hun land. Ze droegen allen een insigne Olympic Project for Human Rights. Dit protest bereikte zijn hoogtepunt op het schavotje na de 200m: tijdens het Amerikaanse volkslied balden Tommie Smith en John Carlos hun in een zwarte handschoen gehulde vuist. Dit werd hen niet in dank afgenomen, ze werden uit het olympische dorp gezet.

Opnieuw liet de marathon van zich spreken: de Tanzaniaan finishte als laatste met een ontwrichte knie.

Eerste deelname van de Belg Jacques Rogge in de yachting. Er zouden er nog twee volgen als atleet en momenteel is hij Voorzitter van het IOC.

 

<< 1964                                                                                                1972 >>