contact | login

Waterpolo Geschiedenis : Waterpolo op de Olympische Spelen

OlympischLogo1960 – Rome

De 16 deelnemende landen waren verdeeld over 4 groepen:

  • Groep A: Italië, Japan, Roemenië en Verenigde Arabische Republiek

  • Groep B: Argentinië, Brazilië, Duitsland en USSR

  • Groep C: Australië, Joegoslavië, Nederland en Zuid-Afrika

  • Groep D: België, Frankrijk, Hongarije en Verenigde Staten

De beste 2 landen van iedere poule gingen naar de halve finale groepen 1 en 2. De nummers 1 en 2 van de halve finale groepen speelden om de medailles, de nummers 3 en 4 om de plaatsen 5 tot en met 8.

Het Belgische liedje was vlug uitgezongen, in de voorronde kregen onze landgenoten van alle tegenstrevers op hun donder: 2-3 van Frankrijk, 9-4 van Hongarije en 5-2 van de Verenigde Staten.

In de finalepoule opnieuw Italië als verrassend winnaar. Na twee keer een 3-3 gelijkspel tegen Hongarije en Sovjet Unie, volstond de 2-1 winst tegen Joegoslavië voor het goud.

pizzo
Eraldo Pizzo

Eraldo Pizzo, bijgenaamd Il Caimano, was één van de pijlers van het Italiaanse zevental. Hij werd de Pele van het waterpolo genoemd en ook als één der beste waterpolospelers ter wereld beschouwd. Hij nam deel aan de Spelen van 1964, 1968 en 1972. Met zijn ploeg Pro Recco speelde hij in Serie A van de Italiaanse competitie 450 wedstrijden, goed voor elf titels en een Italiaanse beker. In zijn hele carrière scoorde hij meer dan 1200 doelpunten. Op 42-jarige leeftijd stopte hij zijn spelerscarrière en werd hij sportief directeur van zijn club Pro Recco.

Zwemmen

konrads
John Konrads

De in Litouwen geboren John Konrads was zeven jaar oud toen hij met zijn ouders, grootmoeder en twee zussen naar Australië verhuisde. Op 14-jarige leeftijd werd hij voor de Olympische Spelen van Melbourne geselecteerd, vier jaar later won hij in Rome de 1500m vrije slag en brons in de 400m en de 4x200m. Tijdens de voorbereiding op de Spelen van 1960 had hij liefst acht wereldrecords in zijn bezit: alle afstanden tussen 200m en 1650 yards. Op één week tijd had hij er zelfs zes gebroken. In 1959 won hij alle Australische titels. In heel zijn carrière brak hij liefst 26 wereldrecords. Hij en zijn zuster Ilsa werden de Konrad Kids genoems, Ilsa bezat namelijk ook 12 wereldrecords, maar liet het op de Olympische Spelen, omwille van zenuwen, steeds opnieuw afweten. De zilveren medaille in Rome met de estafettploeg 4x100m was haar enig Olympische eremetaal. Na de Spelen aanvaardde John Konrads een zwembeurs aan de University of Southern California.

devitt
John Devitt

Australiër John Devitt verdiende in Rome niet alleen applaus omwille van zijn zwemmen, maar ook omwille van zijn houding tijdens een controverse. Hij won de 100m vrije slag van de Amerikaan Lance Larson in de felst bevochten wedstrijd aller tijden. In Rome werd voor het laatst zonder electronische tijdopname gezwommen. De meerderheid van de aankomstrechters koos Devitt als winnaar, maar de tijdopnemers noteerden 55.1 voor de Amerikaan Larson en 55.2 voor Devitt. De Amerikanen contesteerden uiteraard de eerste plaats van de Australiër, die uiteindelijk toch als winnaar werd aangeduid, zij het met dezelfde tijd als Larsson, 55.2. Tijdens de hele discussie, waarin harde woorden vielen, bleef Devitt ijzig kalm. Eén van de reporters schreef:

Hij wekte de indruk dat dit alles uiteindelijk maar een sport was, en door deze houding
won hij meer aanzien dan eender welke medaille hem had kunnen geven.

Devitt won nog drie andere Olympische medailles: zilver over 100m vrij op de Spelen van Melbourne in 1956 en goud in de 4 x 200m tijdens diezelfde Spelen. In zijn loopbaan brak hij 4 wereldrecords.

Bij de vrouwen won de Amerikaanse Christine von Salza met driemaal goud en eenmaal zilver en was daarmee de koningin van het zwembad.

lonsborough
Anita Lonsbrough

De 19-jarige Britse Anita Lousbrough won de 200m schoolslag in de nieuwe wereldrecordtijd van 2:49.5. Nu werkt ze als sportjournalise bij The Daily Telegraph.

Jeff Farrell won 2 keer goud met de Amerikaanse estafetteploeg, nadat hij zes dagen voor de Olympische trials accuut geopereerd was van appendicitis.

kramer
Ingrid Krämer

In het duiken werd de Amerikaanse overheersing doorbroken. De mannen haalden in beide nummers nog goud en zilver, maar bij de vrouwen tweemaal de Duitse Ingrid Krämer op het hoogste schavotje. 

Olympische Anekdotes uit 1960

De Italianen hadden kosten noch moeite gespaard: aan de voet van de Monte Mario werd een marmeren stadion met 80.000 plaatsen gebouwd, iets verderop het zwembad. Men probeerde om zo veel mogelijke antieke gebouwen bij de Spelen te betrekken. Het turnen vond plaats in de Thermen van Caracalla, het worstelen in de Basilica di Masseznio, de marathon startte aan de voet van het Capitool en eindigde onder de triomfboog van Constantijn.

moens
Roger Moens kijkt de verkeerde kant op

Roger Moens had forfait moeten geven voor de Spelen van 1956, in Rome was hij dé grote favoriet voor de 800 m. Moens was nog steeds wereldrecordhouder, maar had niet de grote topvorm te pakken. In de laatste rechte lijn lag Moens voorop, maar toen hij over zijn schouder achterom keek zag hij niet dat de onbekende Nieuw-Zeelander Peter Snell hem aan de andere zijde voorbijliep en won. Moens finishte als tweede. Snell domineerde vier jaar later niet alleen de 800m met een nieuw wereldrecord, maar hij veroverde ook het goud op de 1500m. Zijn tijd op de 800m zou 36 jaar later tijdens de Spelen van 2000 nog goed genoeg geweest zijn voor het zilver en maar een fractie verwijderd van het toenmalige goud.

Het Belgische wielrennen zorgde opnieuw voor enkele medailles: Leo Sterckx werd tweede op de sprint over 1 km, Willy Vanden Berghen behaalde brons in de wegwedstrijd. André Nelis van zijn kant, haalde brons in het zeilen, na het zilver van vier jaar voordien.

De Deense zeiler Paul Elvstroem won zijn vierde opeenvolgende medaille op een individueel onderdeel. De enige twee atleten die dat ooit konden evenaren zijn Al Oerter en Carl Lewis.

De Hongaarse schermer Aladar wint zijn zesde opeenvolgende medaille in een teamonderdeel.

rudolph
Wilma Rudolph

De Amerikaanse Wilma Rudolph, bijgenaamd De Zwarte Gazelle, die op jonge leeftijd polio kreeg, wint drie gouden medailles: 100m, 200m en 4 x 100m. Net voor de finale van dit laatste nummer verstuikte ze haar enkel, maar ze verbeet de pijn en hielp haar ploeg aan de zege.

Voor de tweede maal op rij geen Amerikaanse winnaars in de sprintnummers. De Duitser Armin Hary, die net voor de Olympiade het wereldrecord op 10 rond bracht, won de 100m, de Italiaan Livio Berruti de 200m.

In de 400m haalde de Amerikaan Otis Davis het op de meet van de Duitser Carl Kaufmann. Beiden klokken 44.9 af, meteen een dubbel wereldrecord.

De Ethiopische soldaat Abebe Bikila won de marathon op blote voeten, iets wat hij vier jaar later nog eens overdeed.

clay
Cassius Clay

De achttienjarige Amerikaan Cassius Clay wint het boksen bij de lichtzwaargewichten.

De Amerikaan Rafer Johnson verslaat in een legendarische strijd de Taiwanees Yang Chuan-Kwang in de tienkamp.

johnson
Rafer Johnson

Johnson betwistte zijn eerste tienkamp in 1954, na amper vier wedstrijden was het wereldrecord al van hem. Hij kwalificeerde zich voor de Olympische Spelen van 1956 in Melbourne, zowel op de tienkamp als het verspringen. Door blessure gaf hij forfait voor dat verspringen, in de tienkamp eindigde hij als tweede. Meteen ook zijn laatste nederlaag in dat nummer. 1957 en 1959 waren dramatische jaren, een auto ongeluk hielden hem weg van de sintelbaan. In 1958 en 1960 echter verbeterde hij tweemaal het wereldrecord. Yang Chuan-Kwang was niet alleen zijn belangrijkste opponent tijdens de Spelen van Rome, maar was ook zijn trainingspartner en een heel goede vriend. Beiden studeerden immers aan de UCLA. Na de overwinning in Rome kapte Johnson met competitiesport en werd hij filmacteur, met o.a. een rol als DEA agent in de James Bond film Licence to Kill. In 1968 werkte hij mee aan de verkiezingscampagne van Robert Kennedy en was hij één van de mannen die diens moordenaar Sirhan Sirhan met een worstelgreep in bedwang hield. Zijn dochter Jennifer speelde beach volley op de Spelen van Sydney in 2000.

Constantijn II van Griekenland zorgde voor koninklijk goud in de Draak-klasse bij het zeilen.

De Japanse mannen haalde de overwinning in het turnen, de start van vijf opeenvolgende gouden medailles.

De Zweedse kanoër Gert Frederikssin won zijn zesde olympische titel.

De Deen Knut Jensen zakte tijdens het wielrennen in elkaar: het gebruik van amfetamines werd hem fataal.

Bij de vrouwen gingen 15 van de 16 medailles naar de Russische turnsters.

Een kleine vergissing met grote gevolgen: de Fin Vilho Ylönen schoot een schitterende bullseye, spijtig genoeg niet in zijn eigen roos en daarmee zakte hij van de tweede naar de vierde plaats.

De Australiër Herb Elliott won de 1500m, en dat op een ongelooflijk dominante wijze: 20 meter voorsprong na een verscheurende eindspurt en een halve seconde afgenepen van het eigen wereldrecord. Zijn enig Olympisch optreden overigens, na de Spelen kapte hij immers met topsport om een professionele carrière uit te bouwen. Hij was net 22 jaar oud.

Tussen 1957 en 1967 domineerde Iolanda Balazs het hoogspringen bij de vrouwen. Ook nu weer was ze de beste. Met 1m91 lukte ze in 1961 een wereldrecord dat liefst tien jaar stand hield.

balazs
Iolanda Balazs

 

<< 1956                                                                                                1964 >>