|
Slechts vijf ploegen aanwezig die de titel betwistten
in een halve competitie en voor het eerst geen Belgen.
Met alle wedstrijden gewonnen veroverde Hongarije zijn eerste gouden
plak, Duitsland eindigde tweede en het brons was voor de Verenigde
Staten.
Zware nederlagen voor Japan: 17-0 van Duitsland, 17-0 van Hongarije
en 10-0 van de Verenigde Staten.
Wegens wangedrag na de wedstrijd tegen Duitsland, werd het Braziliaanse team uit competitie genomen. Eén van hun spelers was bij een beslissing van de scheidsrechter namelijk uit het water gekropen en had de man in het wit uit het bad gejaagd.
Gyorgy Brody
Bij de winnaars Gyorgy Brody in het doel, één van de beste keepers aller tijden. Ook vier jaar later in Berlijn verdedigde hij het Hongaarse doel en opnieuw was dat goed voor goud. In totaal werd hij 74 maal geselecteerd en in 1931 en 1934 kroonde hij zich met zijn zevental ook tot Europees kampioen.
de Hongaarse ploeg
De onderwaterfotografie had de Japanners duidelijk geen
windeieren gelegd, bij de mannen graaiden ze alle titels binnen op één
na. De 400m vrij was voor de Amerikaan Clarence Buster Crabb,
die na de Spelen een filmcontract tekende om Tarzan te spelen. Elf
van de achttien medailles gingen naar het land van de rijzende zon, met plaats één
en twee in de 100m en 1500m vrije slag en 200m schoolslag. Op 100m
rug zelfs drie Japanners op het schavot. Met zijn veertien jaar en winst in de 1500m vrije slag was Kusuo
Kitamura de jongste winnaar in een individueel nummer, en dat voor
eender welke sportaard.
Medailles 100m rug: Japan's Toshio Irie (2de),
Kentara Kawatsu (3de) and Masaji Kiyokawa (1ste)
Met drie overwinningen was Helene Madison de vedette bij de vrouwen. Tussen
1930 en 1932 had ze op zestien maanden tijd liefst zestien wereldrecords
verbeterd, alle afstanden tussen 100 yards en 1 mijl. De 100m vrij won ze
makkelijk en vier dagen later zorgde ze met haar team voor een verpulvering
van het wereldrecord 4x100m vrij, liefst 9,5 seconden werden van de vorige
besttijd afgenepen. ’s Anderendaags in de 400m vrij vocht ze een spannend
duel uit met landgenote Lenore Kight, dat ze met enkele millimeters won.
Die overwinning vierde ze ’s nachts in de beroemde nachtclub Coconut
Grove, waar ze danste met Clark Gable. Ook zij kreeg na de Spelen een filmrol
aangeboden. Ze scheidde liefst drie maal en stierf in 1970 eenzaam aan kanker.
100m vrije slag: Wilemijntje den Ouden (zilver) en Helene
Madison (goud)
 De
Amerikaanse Eleanor G. Holm won de 100m rug bij de vrouwen, omdat favoriete
Braun door een insectenbeet forfait moest geven voor de finale. Ook
zij deed screentest bij meerdere filmmaatschappijen en trouwde met
orkestleider Art Jarrett. In het orkest van haar eerste man zong ze in een
wit badpak, witte cowboyhoed en hoge hielen I'm
an Old Cowhand from the Rio Grande.
Ook voor de Spelen van 1936 werd ze geselecteerd, maar tijdens de bootovertocht
naar Europa vond de teamarts haar in coma, lazarus van het champagne
slurpen. Toen ze daarna ook nog eens keet schopte tegen het liefje
van teamleider Avery Brundage werd ze van de competitie uitgesloten. In 1939
scheidde Jarrett van haar en trouwde ze met de impressario Billy Rose. Datzelfde
jaar, tijdens de Wereledtentoonstelling van New York, trad ze in één
week tijd 39 maal op in de show Aquacade en dat aan de zijde
van Johnny Weissmuller en Buster Crabbe. In 1954 scheidde ze voor de
tweede maal, waarbij ze een jaarlijkse alimentatie van 50.000 dollar keeg
toegewezen. Enkele maanden later hertrouwde ze met een gigant uit de olie-industrie.
Op 90-jarige leeftijd stierf ze in Miami aan een nierziekte.
De USA won alle twaalf medailles in het duiken.
In Los Angeles de introductie van de foto finish, het podium
en de electronische tijdopname.
Het Olympisch dorp, alleen voor de mannen, werd opgericht in de chique buurt
naast Hollywood, de vrouwelijke atleten logeerden in luxe hotels.
Heel wat beroemde filmsterren woonden de Spelen bij: Charlie Chaplin, Douglas
Fairbanks, Marlène Dietrich, Mary Pickford, Clark Gable, ….
Het beroemde Colisseum werd van 75.000 naar 150.000 plaatsen uitgebreid,
waarmee het meteen het grootste Olympisch stadion werd.
Tijdens de 3000m steeple werd één ronde te veel afgelegd en
in de 200m was één van de banen verkeerd opgemeten. Dat betekende
overigens het verlies van thuisloper Ralph Metcalfe.
1,25 miljoen toeschouwers en een batig saldo van 1 miljard dollar, fenomenaal
voor die tijd.
Om hun verblijf te kunnen betalen verkochten de Brazilianen hun fel gegeerde
koffie, die ze in hun bagage hadden meegesleurd.
Goud voor de Amerikaan Pete Ehringer in het worstelen, nadat
hij een schriftelijke cursus volgde om zijn techniek te verbeteren.
De Poolse Stanisława Walasiewicz won in de atletieknummers het goud op
de 100m, vier jaar later veroverde ze zilver op hetzelfde nummer. Na
haar dood in 1980 bleek dat ze geen vrouw was.
Stanisława Walasiewicz
Paavo Nurmi wordt van de Spelen uitgesloten omdat hij een
prof zou zijn.
<< 1928 1936
>>
|
1932 – Los
Angeles