Chronologische geschiedenis van het waterpolo

1892

Europa

Groot-BrittanniŽ

Het ASA Club Senior Championship wisselde opnieuw van eigenaar, dit keer ging Nautilus met de eer lopen, het was ook hun enige titel ooit. Eigenaardig genoeg waren de officieuze Engelse kampioenen tot dan toe alle afkomstig uit het graafschap Staffordshire

In april 1892 werd in Liverpool de eerste vergadering van de International Waterpolo Board gehouden, gevolgd door een wedstrijd waarin Engeland Schotland met 4-2 versloeg. De start van een reeks overwinningen, die duurde tot Wereldoorlog I. Alleen in 1897 kon Schotland nog eens winnen met 2-1.

image015.jpg

Een tekening van S.T. Dadd, die gedetailleerd weergeeft hoe men een doel moest bouwen. Vanaf 1892 werden deze doelen in de London League gebruikt.

image006_43.jpg 

Een ets uit 1892 van de wedstrijd tussen Oxford en Cambridge in de Kensington Baths, waarop te zien is hoe R. P. Rowe zijn derde goal voor Oxford scoorde. Oxford won met 5-1.

image005_1png.jpg

Het waterpoloteam van de Cambridge University uit 1892: J.C. Graham, J.B. Hoare, H.W. Allason, H. Smith, H. M. King, A.T. Masterman en G. Franklyn, dat er met 5-1 van langs kreeg van Oxford.

Het spel werd gemoderniseerd en was minder brutaal geworden, maar vooral gereglementeerd. In Europa althans, want in de Verenigde Staten hield men er een andere mening op na. 

AustraliŽ

AustraliŽ

Waterpolo werd rechtstreeks vanuit Groot-BrittanniŽ in AustraliŽ geÔntroduceerd. In 1892 werd in het droogdok op Cockatoo Island, Sydney een eerste wedstrijd gespeeld. 

Nieuw-Zeeland

Waterpolo werd in 1892 ook in Nieuw-Zeeland geÔntroduceerd, in Christchurch werd de eerste wedstrijd van het nationaal kampioenschap gehouden. Tot 1909 werd enkel op een interclub basis gespeeld.

Amerika

Verenigde Staten

Het derde kampioenschap van de Verenigde Staten werd door New York Athletic Club gewonnen, hun eerste titel van een enorme reeks.

"De helft van de tijd onder water en de helft van de tijd zwemmen gelijk waanzinnigen, ieder met de andere vechtend om de ronde rubberen bal te beschermen, de twaalf atletische zwemmers van de waterpoloteams van Manhattan Athletic Club en de Metropole Athletic Association van Providence zorgden voor opschudding in het grote zwembad van de Manhattan Athletic Club, de 500 toeschouwers juichten en schreeuwden uitbundig en enthousiast", aldus een verslag in de 'New York Times' van 25 januari 1892.

De reporter voegde er echter meteen ook aan toe dat men aan de beloftevolle sport best zo vlug mogelijk de nodige juiste regels zou geven.

"Zoals het er nu uitziet wordt er veel te veel voor punten gevochten, zonder dat het nodige gezag voorhanden is om alles in goede banen te leiden. Het is een ruwe sport, maar een die makkelijk kan opgekuisd worden en dat het nodig is werd in deze wedstrijd en in alle vroeger gespeelde wedstrijden in deze stad, overduidelijk bewezen."

De goede intenties konden echter niet baten, de Amerikanen bleven hun worstelwedstrijden spelen. Er werd zelfs op de uitslagen gewed zonder dat er Chinezen in het spel waren. Bovendien was de hitte in het bad ondraaglijk hoog voor de toeschouwers, te wijten aan de strenge reglementering dat er bij een temperatuur van 100į Fahrenheit moest gespeeld worden, wat overeenkomt met 38įC. Een Turks bad zeg maar.